ایرانیان قدیم شادی و نشاط را از موهبت های خدایی و غم و اندوه و تیره دلی را از پدیده های اهریمنی می پنداشتند. مراسم نوروز، جشن مهرگان، جشن سده، چهارشنبه سوری و شب یلدا و سنت های  دیگر در واقع بیانگر این حقیقت است که ایرانیان پس از رهایی از بیدادگری و ستم به شکرانه بازیافتن آزادی، جشن برپا می ساختند و پیروزی نیکی بر بدی و روشنایی بر تاریکی و داد بر ستم را گرامی می داشتند.
شب یلدا نیز یکی از این موارد است. در دوران کهن، شب مظهر تاریکی و تباهی و وحشت بوده و اغلب سعی می کردند که شب هنگام با افروختن آتش و افزودن نور، خانه روشن باشد. تا پلیدی و تباهی در آن راه نیابد. شب یلدا طولانی ترین شب ها است. یعنی تسلط تاریکی بر زمین از تسلط نور خورشید و روشنایی می کاهد. و چون فردای این شب روشنایی بر ظلمت غالب و روز طولانی می شود، ایرانیان تولد دوباره خورشید را که مظهر روشنایی است جشن می گیرند.

در ایران کهن هر یک از سی روز ماه، نامی ویژه دارد، که نام فرشتگان است. نام دوازده ماه سال نیز در میان آنهاست. در هر ماه روزی را که نام روز با نام ماه یکی باشد، جشن می گرفتند .

دی ماه، در ایران کهن، چهار جشن، وجود داشت. نخستین روز دی ماه و روزهای هشتم، پانزدهم و بیست و سوم، سه روزی که نام ماه و نام روز یکی بود. و در این سی روز ماه، سه روز آن «دی» نام دارد و هر سه روز را در گذشته جشن می گرفتند. امروز از این چهار جشن تنها شب نخستین روز دی ماه، یا شب یلدا را جشن می گیرند، یعنی آخرین شب پاییز، نخستین شب زمستان، پایان قوس، آغاز جدی و درازترین شب سال.

یلدا از نظر معنی معادل با کلمه نوئل از ریشه ناتالیس رومی به معنی تولد است و نوئل از ریشه یلدا است .

واژه یلدا سریانی و به معنی ولادت است . ولادت خورشید ( مهر و میترا )  و رومیان آن را ( ناتالیس انویکتوس ) یعنی روز ( تولد مهر شکست ناپذیر   ) نامند . 

آیا می دانید حکایت درخت کریسمس و ستاره بالای آن چیست ؟

از منابع رومی می دانیم که پیران و پاکان در این شب به  تپه ای رفته ، با لباس نو و مراسمی از آسمان می خواستند که آن «رهبربزرگ» را برای رستگاری آدمیان گسیل دارد و باور داشتند که نشانه زایش آن ناجی ، ستاره ایست که بالای کوهی – به نام کوه فیروزی- که دارای درخت بسیار زیبایی بوده است، پدیدار خواهد شد.

ظاهرا پس از مسیحی شدن رومیان، سیصد سال بعد از تولد عیسی مسیح، کلیسا جشن تولد مهر را به عنوان زادروز عیسی پذیرفت، زیرا، موقع تولد او دقیقا معلوم نبود. ازین روست که تا امروز بابانوئل با لباس و کلاه موبدان ظاهر می شود و درخت سرو و ستاره بالای آن هم یادگار مهری هاست،

همچنین گفته میشود وقتی میتراییسم از تمدن ایران باستان در جهان گسترش یافت،در روم وبسیاری از کشورهای اروپایی ،روز 21 دسامبر ( 30 آذر )  به عنوان تولد میترا جشن گرفته میشد.ولی پس از قرن چهارم میلادی در پی اشتباهی که در محاسبه روز کبیسه رخ داد . این روز به 25 دسامبر انتقال یافت.

آیین شب یلدا یا شب چله

صدای پای یلدا آرام آرام به گوش می رسد . پدربزرگها و مادر بزرگها خانه را برای استقبال از فرزندان می آرایند و فرزندان و نوه ها نیز از آن سوی برای دیدار بزرگان خانواده بی قرارند .

برگزاری مراسم یلدا ، آیینی خانوادگی است و گردهمایی ها به خویشاوندادن و دوستان نزدیک محدود میشود .

ایران کشوری با فرهنگی غنی است که مردمانش بنا به ذوق و  سلیقه و طبیعت منطقه ای که در آن زیست می کنند هر یک برای برگزاری سنت های کهن آداب خاص خود را دارند 

آیین شب یلدا یا شب چله، خوردن آجیل مخصوص ، هندوانه، انار و شیرینی و میوه های گوناگون است که همه جنبه نمادی دارند و نشانه برکت، تندرستی، فراوانی و شادکامی هستند.

فال حافظ و شاهنامه خوانی
یکی دیگر از رسم های شب یلدا، «فال حافظ گرفتن»  است اگر رسم ها و آیین های دیگر یلدا را میراثی از فرهنگ چند هزار ساله بدانیم ولی فال حافظ گرفتن در شب یلدا در سده های اخیر به رسم های شب یلدا افزوده شده است.

 شاهنامه خوانی و قصه گویی پدربزرگ و مادربزرگ دور کرسی برای کوچکترها نیز از آیین های یلدا است که خاطرات شیرینی برای بزرگسالی آنها فراهم می آورد.

یلدا یعنی یادمان باشد زندگی آنقدر کوتاه است که یک دقیقه بیشتر با هم بودن را باید جشن گرفت.

حسین استوار

عید قربان به حقیقت زخداوند کریم / آفتابی به شب ظلمت انسان آمد
جمله دلهاچو کویری ست پر از فصل عطش / بر کویـر دل ما نعمت باران آمد . . .
::
::
تو را اینجاست اسماعیل در جان
که خواهد کردش ابراهیم قربان
::
::
عید قربان
بالاترین نقطه اى است که اوج مقام بشر تعیین مى شود
و تا ابد، درجه ایمان با همان نقطه سنجیده مى گردد…

فرار سیدن عید سعید قربان بر شما و خانواده محترمتان مبارک باد.

حسین استوار

سلام.

امیدوارم حالتون خوب باشه.

چه خبرا؟خوش میگذره؟

ایشالله هر جا هستین خنده رو لبتون باشه....

بازم اومدم...خیلی وقت بود که به وب سر نزده بودم....

اومدم و بازم خدارو شکر با خبر خوب اومدم...

آره....بازم مجی...بازم خبر به خوب...

بالاخره از بین یکی از بچه ها یه دکتر تحویل جامعه دادیم....

آره بابا...

آقای مجتبی زراعت پیشه در کنکور سراسری امسال در مقطع دکترا دانشگاه صنعتی اصفهان پذیرفته شدن...

مجی جون یه بار دیگه بهت تبریک میگم و امیدوارم بازم شاهد موفقیت هات باشیم...

موفق باشین.

حسین استوار

آدم فقط میتونه در مقابل این عکس ها و صحنه ها سکوت کنه...

امیدوارم هرکی هرجور که میتونه به هموطنای آذری مون کمک کنه...چه با اهدای خون چه با کمک نقدی...

این مصیبت رو به همه هموطنای دوست داشتنی آذری زبونمون و ملت عزیز ایران تسلیت میگم و از خدا میخام به همه مصیبت دیده ها صبر و استقامت بده...

موفق باشین

حسین استوار

پروفسور «على اصغر خدادوست»، بزرگترین جراح چشم پزشک ایرانى مقیم آمریکا به کما رفت.
به گزارش ایسنا، پروفسور خدادوست که به طور متناوب توسط استادان و شخصیت‌هاى برجسته‌اى در چشم پزشکى به عنوان بهترین جراح پیوند قرنیه در دنیا معرفى شده ‌است، به علت عارضه قلبى در یکى از بیمارستان‌هاى آمریکا، بسترى شد و پس از عمل جراحى باى پس به کما رفت.
شهرت این استاد چشم پزشک ۷۷ ساله ایرانى علاوه بر مقالات علمى متعدد و تحقیقات گسترده در زمینه‌هاى مختلف و کیفیت درمان و تجربه در درمان جراحى، مدیون تحقیقات پایه‌اى بر ناراحتى‌هاى سطح قرنیه‌ است.
على اصغر خدادوست در سال ۱۳۱۴ در شیراز متولد شد. دبستان و دبیرستان را در شیراز پشت سر گذاشت و به عنوان آموزگار در دبستان داورى داراب مشغول به کار معلمى شد. در سال ۱۳۳۳ در امتحان ورودى دانشکده پزشکى شیراز شرکت کرد و با درجه ممتاز بین داوطلبان پذیرفته و در این دانشکده مشغول به تحصیل شد. دوره شش ساله پزشکى را با درجه ممتاز پشت سر گذاشت و پس از یک سال گذراندن دوره دستیارى چشم و گوش و حلق و بینى در بیمارستان نمازى دانشگاه شیراز در سال ۱۳۴۱ از طرف دولت براى گذراندن دوره تخصصى در ایالات متحده انتخاب شد.
دکتر خدادوست به عنوان اولین و تنها دستیار خارجى در بخش چشم پزشکى دانشگاه جانز هاپکینز در سال ۱۳۴۱ پذیرفته شد و دوران سه ساله دستیارى را به عنوان بهترین دستیار مرکز چشم پزشکى ویلمر شناخته شد.
وى در این دوران علاوه بر تحصیل در علوم بالینى به طور فعال مشغول تحقیقات در علوم پایه بود و مقالات متعددى در مجلات مختلف به چاپ رسانید. پس از پایان دوران، یک سال به عنوان مربى و یک سال به عنوان استادیار در بخش چشم پزشکى همان دانشگاه مشغول به کار شد و در سال ۱۳۴۷ علیرغم پیشنهاد و خواست دانشگاه جان هاپکینز عازم ایران و در بخش چشم پزشکى دانشگاه شیراز به عنوان استاد مشغول فعالیت شد.
از سال ۱۳۴۷ تا ۱۳۵۹ وى هر دو سال یک بار به عنوان استاد مدعو شش ماه را در بخش چشم دانشگاه جانز هاپکینز براى ادامه برنامه‌هاى تحقیقاتى گذراند و در این دوران چندین مرتبه به عنوان مدرس در کشورهاى متعددى از جمله چین، ترکیه، سوریه، عمان، پرو، اکوادور و ایتالیا دعوت شد. دکتر خدادوست در سال ۱۳۵۹ عازم آمریکا شد و به عنوان استاد در بخش چشم دانشگاه جانز هاپکینز مشغول به کار شد.
وى در سال ۱۳۶۱ به عنوان استاد و رئیس بخش چشم دانشگاه سیسیل انتخاب شد و در سال ۱۳۷۱ مرکز چشم پزشکى کنتیتکت در شهر نیوهیون را تاسیس کرد و به عنوان مسؤول آن مشغول به کار شد. از سال ۱۳۵۹ به طور مکرر سالى دوبار به وطن خود بازگشته و در فعالیت‌هاى بالینى و آموزشى در بیمارستانهاى مختلف تهران و شیراز شرکت کرده‌ است.
این چشم پزشک برجسته ایرانى که در شیراز، بیمارستان فوق تخصصى چشم دکتر خدادوست را بنا کرده است، در حال حاضر در حالت کما به سر مى‌برد.

آرزو می کنیم که دکتر خدادوست که خدمات ارزنده ای به شهرمون کرده و یکی از مفاخر شهرمون هست هرچه زودتر سلامتیشو به دست بیاره...

موفق باشین.

حسین استوار